เมื่อวาน-วันเกิด*
วันเกิดของฉัน .. เมื่อวาน
ขอบคุณเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นก่อนเที่ยงคืนเล็กน้อย
ขอบคุณสำหรับเสียงอวยพรวันเกิดตอนเที่ยงคืน แม้จะอู้อี้ไปบ้าง
ขอบคุณที่อยู่คุยกันต่อผ่านไอ้เจ้าตัวเขียวนั่น อีกสักครู่
ขอบคุณนะคะ
เมื่อวาน ... คุณหน้าเครียดมาแต่เช้า
ยิ่งเสียงโทรศัพท์ดัง ยิ่งคุยนาน กลับมายิ่งเครียดจัด
ฉันได้แต่มองอย่างกังวล
"พี่โทรมาบอกว่า .. อยู่สิงห์ แต่นั่งรถกลับมาแล้ว
วันนี้วันเกิดเธอ ไม่อยากทำหน้าเครียดให้เห็น
ยิ้มดีกว่าเนอะ"
ฉันได้แต่บอกว่า ไม่เป็นไรหรอก
ฉันน่ะเข้าใจ แล้วก็ ถ้าเขาจะรู้สึกยังงัย เป็นอะไร ก็แสดงออกมาเถอะ
กับฉันนั้น เขาไม่จำเป็นต้องฝืนหรอก .. สัญญานะ
อืม .. เขารับคำ
"ไปหาอะไรกินกัน .. ปีนี้เค้าไม่ซื้อเค้กนะ เค้าไม่กิน คนอื่นกินหมด"
"ไปกันสองคนหรอ"
"อืม"
กับข้าวง่ายๆ สองสามอย่าง
กินกันสองคนเงียบๆ
รู้ว่าเค้ายังเครียดอยู่มาก ไม่อยากกวนใจ
แต่แล้ว .. โทรศัพท์ก็ดังอีก
หายไป .. กลับมาด้วยหน้าที่เครียดกว่าเดิม
"อยู่ปากซอย"
แล้วอาหารมื้อฉลองวันเกิดของฉันก็จบลง
ฉันเข้าใจ ไม่อยากงอแง
เซ็งน่ะ ... ก็เซ็งอยู่
แต่เข้าใจ แล้วก็รู้ว่า เขาไม่มีทางเลือก
"เครียด .. อยากให้มันจบๆ"
สุดท้ายแล้ว .. ก็ยังไม่เรียกว่า จบ
อีกฝ่ายยังคงพยายามยื้อเอาไว้
แต่ยิ่งยื้อ ก็ยิ่งกดดันเขามากขึ้น
สงสารเขาเหลือเกิน
ฉันรู้ เขาเองก็เสียใจไม่น้อย
ทั้งรัก และสงสาร
แต่ .. หลายสิ่งทำให้ ... ไปต่อไม่ไหวแล้ว
ยิ่งกดดันกัน .. ก็ยิ่ง ... ไม่ไหว
น่าสงสาร
"เสียดาย ไม่ได้กินไอติมเลยเนอะ"
"อืม ตอนแรกก็ว่าจะพาไป แต่ก็ .. อย่างที่เห็น"
"อยากเป่าเค้กมั้ย จะไปซื้อมาให้"
"ไม่ต้องหรอก แค่จำได้แล้วก็นึกถึงก็พอแล้ว"
ช่วงนี้เขาแย่มากพอแล้ว
ฉันไม่อยากงอแงอีก
ปีนี้เลยเป็นวันเกิดที่ออกแนวเซ็งๆ ช้ำๆ น่าดู
แต่ก็ ... ไม่เป็นไรหรอก
ฉันเข้าใจ ...
บอกให้เขากลับบ้านไปพักที่บ้านให้สบายใจ
ฉันไม่รู้ว่าจะเป็นยังงัยต่อไป
รู้แค่ ... ตอนนี้ ทิ้งเขาไปไหนไม่ได้
จะจบยังงัย มันเรื่องของเขา
ฉันแค่ ... อยากเป็นน้ำเย็นๆ คอยชะโลมใจ ... ก็พอ
|| - Ange - ||
6 ก.ย. 2551 เวลา 22:00 น.
